Azot analizörü kalibrasyonu, cihazın bilinen bir referansa karşı ölçüm davranışını değerlendirmektir; gerekli ayarlama bunun ayrı bir adımıdır. Düşük ppm seviyesinde güvenilir sonuç için sensör kadar numune hattı ve referans gaz da önemlidir.
Azot sistemlerinde birçok analizör kalıntı oksijeni ölçer. 100 ppm O₂, hacimsel olarak %0,01 O₂ demektir. Ancak yalnızca oksijen ölçerek nem, argon ve diğer bileşenler dâhil toplam azot saflığını kanıtlayamazsınız. Ekrandaki N₂ değerinin hesaplanma esasını ve proses şartnamesini birlikte inceleyin.
Sertifikalı gazın bileşimini, belirsizliğini, geçerlilik süresini ve denge gazını kontrol edin. Sıfır ve span işlemlerinin gerekliliği ile sırası sensör teknolojisine bağlıdır. Ortam havasıyla kalibrasyon yalnızca cihaz üreticisi izin veriyorsa kullanılmalıdır; her ppm sensörü için ortak bir prosedür yoktur.
Uygun regülatör, sızdırmaz bağlantılar ve üreticinin belirttiği numune debisiyle çalışın. Hava girişi, yetersiz süpürme veya değişen çıkış basıncı sonucu bozabilir. Sinyal kararlı hâle gelmeden ayarlama yapmayın; yükselen değeri yalnızca sıfırlayarak gizlemeyin.
Referans değeri, ayar öncesi ve sonrası okuma, sıcaklık, basınç ve kullanılan gaz sertifikasını kaydedin. PLC ekranı ile analizörün yerel göstergesini karşılaştırın; analog sinyal ölçeklemesi ayrıca kontrol edilmelidir. Kabul sınırını proses ihtiyacı ve ölçüm belirsizliğine göre önceden belirleyin.
Kalibrasyon sıklığını cihaz kılavuzu, geçmiş sapmalar ve proses kritikliğine göre planlayın. Sensör veya numune hattı değişiminden sonra doğrulama yapın. Mentis ile analizör modelinizi, çalışma aralığınızı ve son ölçüm kayıtlarını paylaşarak azot hattınıza uygun kontrol ve bakım planını değerlendirin.
